Spanjaarden doen niet moeilijk over genderneutrale wc’s. Je volgt gewoon het bordje banos, lavabos of aseos. En dan is het maar net hoe het uitkomt of er één wc is of twee voor vrouwen en mannen apart. Soms is het een zoekplaatje en soms ook niet.
Regelmatig valt er wat te zien. Soms zelfs kunst. In Salamanca kwam ik op zoek naar het toilet een Picasso en een Frida Kahlo tegen. Weliswaar reproducties, maar toch. Beslist niet de minste. En u weet: ‘Two artworks a day, keeps the doctor away’.
Kunst als medicijn
In 2018 vonden ze in Canada uit dat niet alleen bewegen en natuurwandelingen ziektes kunnen voorkomen, ook naar kunst kijken kan een positieve werking hebben. Een museumbezoek is goed voor mensen met bijvoorbeeld eetstoornissen, ADHD en hartproblemen.
In 2019 volgde de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) met nog meer onderzoek waaruit blijkt dat wie maandelijks een museum, theater of concert bezoekt, de veroudering van hersenen vertraagt en de kans op dementie verkleint. Kunst kan zelfs de impact van een trauma verminderen en ‘vroegtijdige sterfte’ verlagen. Om beter te worden en ziektes te voorkomen schrijven Zwitserse artsen daarom recepten uit voor gratis museumbezoek. Dus kunst als medicijn.
Dame met bontjas
Ik verheugde me over Toledo waar ik me in het El Greco-toerisme ging storten. Zou ik daar de schilder op de wc tegenkomen en welke El Greco’s dan? Misschien het portret van zijn vriend, de dichter Paravicino of het vermoedelijke portret van El Greco’s vriendin, Jeronima in een bontjas. Maar ik kwam er geen tegen, zelfs geen reproducties.
Wel zag ik heel veel El Greco’s in het echt. Dat was nog beter. Geen Paravicino of Jeronima in haar bontjas. Dat wist ik al van tevoren. Want die hangen beiden in Amerika.
Sierlijke handen
Ik vergaapte me aan El Greco. Ik begreep ook waarom hij een tijd lang uit de gratie was. Zijn langgerekte figuren met de sierlijke handen en zijn kleurgebruik oogden modern, haast expressionistisch. Sommige kunstcritici bestempelen hem als ‘hetzij een slechte maniërist, hetzij een moderne schilder avant la lettre’.
Hoe dan ook, El Greco’s schilderwerk is weldadig. En al bestaat er dan geen medicijn tegen oud of eenzaam zijn – om maar even een regel uit het lied ‘Cirkels’ van Herman van Veen te citeren – kijken naar het werk van El Greco helpt er wel tegen.
Een dag later stuit ik op wc-bordjes met afbeeldingen van Fernando Botero. De Colombiaanse schilder en beeldhouwer staat bekend om zijn volumineuze figuren en ronde vormen. Deze twee dikkertjes keren ons de rug toe. Overigens vond Botero dat zijn werk helemaal niet ging over dikke mensen, maar juist over het relatieve belang van de omvang van voorwerpen en lichaamsdelen. Hij wilde vooral het plezier laten zien.
Vrolijke lichtheid
Ik bleef even hangen in het halletje van de wc. Na al die slanke, lang uitgerekte figuren van El Greco waren Botero’s volumineuze beelden van een vrolijke lichtheid. Niks fat shaming. Want in alle vormen en maten is kunst een helend medicijn. Daar kunnen geen pillen tegenop.
Overigens maakt het ook niet uit met welk van de twee ruggen je je identificeert. Uiteindelijk gaat het er om achter welke rug je je het veiligst voelt.
———
Mijn blogpost in je mail ontvangen?
Natuurlijk wil ik graag mijn blogs met je delen. Een toiletblogger bestaat immers bij de gratie van zijn lezers. Om mijn blog automatisch in je mailbox te ontvangen, meld je dan hier aan. Handig voor jou en leuk voor mij.