Ik had me er al over verbaasd op weg naar de markt; op het Weteringcircuit was plots een heel wagen- en tentenkamp verrezen. Op een van de wagens las ik de tekst ‘locatie werk’. Aan de zijkant leidde een trapje naar een wc. Tja, waar gewerkt wordt, moet ook geplast worden.
Twee vrouwen sjouwden met kratjes. Nieuwsgierig vroeg ik hen wat er gaande was. Ze waren bezig met de nieuwe film van Michiel van Erp, Downtown. Ik moest het maar eens googelen, zeiden de vrouwen van de filmcrew. In en rond de metro hoek Vijzelgracht-Weteringschans maakten ze opnames. Omdat daar geen plek was voor de catering en de sanitaire voorzieningen, waren ze uitgeweken naar de overkant. Vandaar het Weteringcircuit. Mijn buurt was even omgetoverd tot een filmlocatie.
Lonely
Ik vervolgde mijn weg naar de markt. Nu met Downtown van Petula Clark in mijn hoofd. When you’re alone and life is making you lonely. You can always go – downtown. When you’ve got worries, all the noise and the hurry. Seems to help. I know – downtown. Just listen to the music of the traffic in the city. Linger on the sidewalk where the neon signs are pretty. Downtown.
In de rij voor de kassa van de supermarkt zocht ik op ‘Michiel van Erp’ en ‘Downtown’. Ik las dat zijn nieuwste film gaat over drie jonge homoseksuele mannen in het Amsterdamse nachtleven van de jaren ‘80, tegen de achtergrond van de aidsepidemie. De drie groeien uit elkaar, maar proberen tijdens de lockdown van 2021 – dertig jaar later – hun vriendschap te herstellen.
Weggedanst
Volgens Van Erp verdient deze vaak vergeten geschiedenis om verteld te worden. ‘Niet alleen voor degenen die het meemaakten. Maar ook voor een jonge generatie. Al was het maar om pijn te delen en samen naar de toekomst te kijken.’
De jaren ‘80 en aids. Het lijkt zo lang geleden. Misschien juist door de enorme impact die het had, diep weggestopt. Eerst weggedanst, later misschien verdrongen, maar nooit vergeten. Hoe kan het ook, als je als twintiger moet dealen met werkeloosheid, een vaag toekomstperspectief en vrienden die dood gaan. Onze jeugdige onbezonnenheid werd in de knop gebroken. Op de hielen gezeten door de dood was het enige dat hielp: dansen, flink doordansen.
Stimulerend
Met een hoofd vol met herinneringen liep ik terug naar huis. Opnieuw passeerde ik het mobiele dorp op het Weteringcircuit. Net op dat moment kwam er een jonge vrouw uit de toiletinrichting op wielen naar buiten. Ze had oortjes in. ‘Dan ben ik ziek’, hoorde ik haar zeggen. Daar moest ik even over nadenken; het klonk als een dreigement met een voorspelling. Het herinnerde me aan de titel van een folder over ziekteverzuim van mijn oud-werkgever de gemeente Amsterdam: ‘Ziek zijn is een keuze’. Toen al – in de jaren ‘10 – was dat discutabel, en corona moest nog komen.
Opeens voelde ik het gewicht van de twee volle boodschappentassen. Het zien van de wc-wagen werkte stimulerend. Waarom zou ik er geen gebruik van maken? Het tijdelijke toilet stond in mijn buurt, op de juiste plek, op het juiste moment. Ik zette de boodschappentassen op de grond aan weerszijden van het trapje en klom naar boven.
All Our troubles
Even later vervolgde ik opgelucht mijn weg. ´Downtown‘ haakte Petula aan. We can forget all our troubles, forget all our cares. So go downtown. Things will be great when you’re downtown – don’t wait a minute more. No finer place for sure – downtown. Everything’s waiting for you.
Op het kruispunt kwam ik een jongen tegen in een lange groene jas met omgeknoopt ceintuur. Hij liep achter een kinderwagen. De stad maakte zich op voor Amsterdam Dance Event. ´Actually, I will bring my one music´, sprak de jonge vader tegen de telefoon in zijn hand. Gelijk had tie. Ik had ook mijn eigen muziek bij me. Maybe you know some little places to go to where they never close – downtown … You can forget all your troubles. Forget all your cares. So go – downtown.
Opeens maakte een gevoel van opwinding van me meester. Even voelde ik me zo jong als gisteren. Amsterdam lag aan mijn voeten. Wat zal de stad me gaan brengen? Vanavond ga ik dansen. Zeker weten!
Forget all our cares. So go – downtown. Things will be great when you’re – downtown. Don’t wait a minute more – downtown. Everything is waiting for me.
Mijn blogpost in je mail ontvangen?
Natuurlijk wil ik graag mijn blogs met je delen. Een toiletblogger bestaat immers vooral bij de gratie van de lezer. Om mijn blog automatisch in je mailbox te ontvangen, meld je dan hier aan. Handig voor jou en leuk voor mij.
En? Stevig gedanst?
Het is een aanrader!